17 nov

Om elf uur hadden wij de eer om de Gouverneur van Porto Prayo bij ons aan boord te ontvangen. Hij was vergezeld van zijn luitenant. De Gouverneur is hier geboren, uit Portugese ouders, zijn luitenant is een grote en struise neger. De kapitein nodigde hen uit tot het nuttigen van de soep. De Gouverneur excuseerde zich dat hij geen saluutschoten had afgeschoten bij het binnenvaren van ons schip in de baai, daar hij geen poeder genoeg meer had. Toen hij bij ons aan boord stapte werd hij begroet door 9 schoten van onze artillerie. Ik had de eer om met de Excellentie te dineren. Daar het vandaag vrijdag was werd hij onthaald op gedroogde en gezouten vis, uit het scheepsproviand. De kapitein beveelde nadien nog 3 schotels patisserie te bereiden, wat de Excellentie zeer waardeerde en evenzeer nuttigde. De luitenant echter kon niet eten. Hij was zeeziek geworden door de bewegingen van het schip. Om 5 uur in de namiddag werd de Gouverneur en zijn luitenant terug aan land gebracht met een sloep. Hij werd door ons begroet met 9 kanonschoten.

Om 6 uur ving de verantwoordelijke voor de wijnkelder met een spies een grote vis van 4,5 voet, wegende ongeveer 8 pond. Alleen de kapitein herkende deze vissoort. Hij vertelde ons dat deze vis in het Frans de “Kapitein” heet en dat hij heel lekker was. Hij komt veel voor aan de eilanden van Bourbon en Mauritius. Toen men deze viste opensneed om hem te kuisen leek zijn vlees op dat van een rund. Dezelfde avond werd hij door ons genuttigd. Ik vond dat hij had smaakte naar eturgeon en vond hem niet zo lekker als de stuurmannen mij hadden beloofd. Onze kabeljauw, tarbot en schelvis waren 100 maal lekkerder. De Engelse fregat, geladen met kamelen vertrok vandaag naar Oost-Indië. Onze supercarga vroegen de Engelsen brieven te bezorgen aan de beheerders van de Compagnie van Emden en aan hun ouders, wat zij graag wilden doen. Ik bezorgde hen ook een brief, gericht aan de heer directeur van Ertborn, uit Antwerpen. De Engelse kapitein rekende erop binnen 3 à 4 maanden met de Genade Gods terug in Engeland aan te komen.

 

 

17 9bre

A onze heures avant midi, nous eumes l'honneur de voire Monsieur le Gouverneur de Porto Praijo au bord de notre vaisseau, accompagné de son lieutenant, le gouverneur est né dans cette isle, mais son pere et mere portugais, son lieutenant etoit negre, grand, et bien fait le Capitaine les avoit invité a sa souppe, monr le Gouverneur fit ses excuses de n'avoir rendu le salut, que sa fortresse se trouva sans poudre, sa raison fut trouvée si bien fondée, qu'il n'eut besoing de recourir a d'autre, aiant mis pied a bord, il fut salué de 9 coups de notre artillerie, j'avais l'honneur de diner avec son Excellence, comme se fut un vendredi, il fut traitté en poisson secq et salé, des provisions du vaisseau, le capitaine avoit encore fait préparer 3 plats de patisserie, son Excelce parut fort content, et prit assez du gout dans nos mets des provisions, mais son lieutenant ne put diner, et fut obligé de se lever de table, le mouvement du vaisseau l'aiant redu malade de mer, a 5 heures apres midi, Monsieur le Gouverneur fut reconduit avec son Lieutenant, par notre chalouppe a son gouvernement, en partant nous le saluames de rechef par 9 coups de cannon, a 6 heures notre cavier tira d'un coup de dard, un grand poisson de la longeur de 4,5 pieds pesant 8 livres, personne que le Capitaine le reconnut, il nous dit que ce poisson est appellé par les Francois, le Capitaine, qu'ils en font grand délice, qu'on le trouve en abondance vers les isles de Bourbon, et Maurice, en l'ouvrant, et couppent il parut comme de la chaire de veau, nous le mangeames le meme soir, il avoit beaucoup le gout de l'éturgeon pour moi, je n'y trouvoit pas la délicasse, que quelques uns de nos Pilottes promirent, il estoit d'une secheresse extreme nos cabillaux, egrefins, et turbots, le surpassent 100 fois, La fregatte Angloise, chargée des chameaux, partit aujourd'hui pour les Indes Occidentales, les supercargas lui avoint demandés, s'il vouloit bien se charger de leurs lettres aux Directeurs de la Compagnie d'Embden, et leurs parents, ce qu'il accepta tres gratieusement, j'y joignit une de ma main a Monsieur le Directeur Van Ertborn a Anvers, le Capitaine de la ditte fregatte comptoit d'arriver avec la grace de Dieu en 3 a 4 mois en Angleterre